EnglishProstat kanseri ameliyatı sonrası iyileşme süreci, vücudun yeni anatomik düzene uyum sağladığı, idrar ile cinsel fonksiyonların zamanla yeniden kazanıldığı dinamik bir onarım evresidir. Kanserli dokunun tamamen temizlenmesi amacıyla üreme yollarında yapılan zorunlu değişiklikler nedeniyle doğal yollarla sperm çıkışı kalıcı olarak durur. Buna rağmen, modern tıbbın sunduğu üreme koruyucu yöntemlerle çocuk sahibi olma imkanı başarıyla sürdürülür. Ameliyatın hemen ardından başlayan bilinçli fiziksel aktivite, hücresel onarımı destekleyen sağlıklı bir diyet modeli ve aksatılmayan onkolojik takipler sayesinde hastaların yaşam kalitesi en üst düzeye çıkarılır. Bu süreç hastalıktan arınmış bedenin rutin hayata güvenle ve güçlü bir şekilde dönmesini sağlar.
Prostat kanseri ameliyatı neleri kapsar ve hangi cerrahi yöntemlerle yapılır?
Prostat bezi, erkek üreme sisteminin bir parçası olan idrar kesesinin hemen altında yer alan ve içinden idrar kanalının geçtiği bir organdır. Bu organda gelişen ve sadece prostatla sınırlı kalan kanser hücrelerinin tedavisinde en sık başvurulan yöntem radikal prostatektomi adı verilen cerrahi işlemdir. Bu işlem prostat bezinin etrafındaki zarlarla ve hemen arkasında yer alan meni keseleriyle birlikte vücuttan tamamen çıkarılmasını kapsar. Amaç kanserli dokuyu geride hiçbir risk bırakmamayı hedefleyecek şekilde temizlemektir.
Geçmiş yıllardan bu yana başarıyla uygulanan geleneksel açık ameliyatlarda, göbek deliğinin altından kasık bölgesine kadar uzanan bir kesi yapılır. Bu yöntem tıpta uzun yıllar standart bir yaklaşım olarak kabul edilmiş olsa da büyük bir ameliyat yarasının iyileşme süreci, doku travması, kan kaybı ihtimalinin yüksek olması ve ameliyat sonrasında idrar sondasının uzun süre hastanın üzerinde kalması gibi bazı zorlukları beraberinde getirmiştir. Günümüzde ise tıp teknolojisindeki gelişmeler sayesinde bu zorlukları büyük ölçüde aşmayı sağlayan minimal invaziv, yani kapalı ameliyat yöntemleri daha fazla ön plana çıkmıştır. Bu yöntemler arasında özellikle robotik cerrahi sistemleri, sağladığı teknolojik avantajlar nedeniyle hem hastalar hem de cerrahi ekipler tarafından sıklıkla tercih edilen bir yaklaşım haline gelmiştir.
Robotik cerrahi ile prostat kanseri ameliyatı sonrasında iyileşme süreci nasıl şekillenir?
Robotik cerrahi sistemleri, ameliyatı doğrudan yapan bağımsız bir makine değil cerrahın el hareketlerini hastanın vücuduna çok daha hassas bir şekilde aktaran gelişmiş bir araçtır. Bu yöntemde hastanın karın bölgesine büyük bir kesi yapmak yerine, sadece birkaç santimetrelik küçük delikler açılır. Bu deliklerden içeriye, ameliyat bölgesini yüksek çözünürlükle ve üç boyutlu olarak gösteren kameralar ile robotun ince uçlu kolları yerleştirilir.
Bu teknolojinin iyileşme sürecine en büyük katkısı, sunduğu devasa büyütme kapasitesidir. Leğen kemiği içindeki dar ve karanlık bölgede yer alan prostat dokusu, bu sistemler sayesinde cerrahın gözünün önüne çok daha büyük ve net bir şekilde gelir. Prostatın hemen etrafında dolaşan ve sertleşmeyi sağlayan kılcal sinir ağları ile idrar tutmayı sağlayan kas lifleri çok daha rahat ayırt edilebilir. Robotun kollarının titreşimi engelleyen ve insan elinin dönemeyeceği açılara dönebilen yapısı sayesinde, bu önemli dokulara zarar verme riski büyük ölçüde azalır.
Ayrıca kapalı ameliyat sırasında karın içine verilen gazın yarattığı basınç etkisiyle kanamalar çok daha rahat kontrol edilebilir. Prostat çıkarıldıktan sonra idrar kesesi ile idrar kanalı arasındaki yeni bağlantı, robotik kolların dikiş atma kolaylığı sayesinde oldukça güvenli bir şekilde onarılır. Bu güvenli onarım sayesinde, açık cerrahilerde bazen iki haftayı bulabilen idrar sondası kalış süresi, kapalı ameliyatlarda genellikle beş ila yedi gün gibi çok daha kısa bir süreye inmektedir. Küçük kesiler yapıldığı için yara yeri enfeksiyonu riski azalır ve hastaların günlük fiziksel aktivitelerine dönmeleri belirgin şekilde hızlanır.
Prostat kanseri ameliyatı sonrası idrar kaçırma beklenen bir durum mudur ve neden ortaya çıkar?
Ameliyat olan hastaların genellikle en çok endişe duydukları konuların başında idrar tutma mekanizmasının değişimi gelir. Sonda çekildikten sonraki ilk günlerde ve haftalarda idrar kaçırma oldukça sık karşılaşılan, fizyolojik sürecin bir parçası olarak kabul edilen bir durumdur. Bunun nedenini anlamak için bölgenin anatomisine bakmak gerekir. Erkeklerde idrarı tutmayı sağlayan iki farklı kapakçık (sfinkter) sistemi bulunur. Bunlardan ilki prostatın üst kısmında, mesanenin hemen çıkışında yer alır. İkincisi ise prostatın bittiği yerin hemen altında bulunan dış kas yapısıdır.
Radikal prostatektomi ameliyatında prostat bezi çıkarılırken, mecburen prostatın üstündeki iç kapakçık da bezle birlikte alınır. Ameliyat sonrasında idrarı tutma ve kontrol etme görevi tamamen alttaki dış kasa kalır. Bu dış kas, hem tek başına taşıması gereken yeni yüke alışmak hem de cerrahi sırasında oluşan fiziksel travmanın şokunu atlatmak için belirli bir zamana ihtiyaç duyar. Kasın bu yeni anatomiye adapte olması süreci kişiden kişiye değişmekle birlikte hastaların büyük bir çoğunluğu aylar içinde yavaş yavaş idrar kontrolünü yeniden kazanır. İleri yaş, ameliyat öncesinde mesane ile ilgili başka şikayetlerin olması veya diyabet gibi kronik rahatsızlıklar bu adaptasyon sürecini biraz daha uzatabilir.
Prostat kanseri ameliyatı sonrası idrar kaçırma devam ederse hangi basamaklı tedaviler uygulanır?
İdrar kaçırma sorununun çözümünde her zaman ameliyatsız ve riski en düşük olan yöntemlerden başlanarak daha kalıcı çözümlere doğru ilerleyen basamaklı bir yol izlenir. İlk bir yıllık dönem, kasların kendini toparlaması ve güçlenmesi için ayrılan doğal iyileşme zamanıdır. Bu süre zarfında hastanın aktif çabası büyük önem taşır.
Tedavi sürecinde değerlendirilen temel yöntemler şunlardır:
- Pelvik taban kas egzersizleri
- İlaç tedavileri
- İdrar kanalına uygulanan dolgu enjeksiyonları
- Askı ameliyatları
- Yapay idrar tutma cihazları
İlk basamak ve en önemli adım pelvik taban kas egzersizleridir. Halk arasında Kegel egzersizleri olarak da bilinen bu yöntemde amaç idrar tutmaya yarayan kasları tıpkı bir sporcunun antrenman yapması gibi bilinçli olarak kasıp gevşeterek güçlendirmektir. Hasta, idrarını yaparken akışı durdurmaya çalıştığında kullandığı kasları fark eder ve gün içinde düzenli aralıklarla bu kasları sıkarak birkaç saniye bekleyip gevşetir. İdrar kaçırmanın türüne göre, mesanenin aniden kasılması sonucu oluşan kaçırmaları hafifletmek amacıyla mesane kasını gevşeten bazı ağızdan alınan hap tedavileri de bu egzersizlere destek olarak kullanılabilir.
Bir yıllık düzenli egzersiz ve ilaç tedavisine rağmen günlük yaşam kalitesini bozacak seviyede idrar kaçırma devam ediyorsa girişimsel yöntemler düşünülür. Hafif düzeydeki kaçırmalarda idrar kanalının etrafına özel dolgu maddeleri enjekte edilerek kanalın biraz daha daralması sağlanabilir. Orta düzeyde bir kaçırma varsa, idrar kanalının hemen altına hamak gibi yerleştirilen sentetik askılar sayesinde kanal desteklenerek kaçırma engellenebilir. Eğer kaslar tamamen işlevini yitirmişse ve hasta günde çok sayıda ped kullanmak zorundaysa, idrar kanalının etrafına yerleştirilen ve dışarıdan bir pompa yardımıyla hastanın kendi kontrol edebildiği yapay idrar tutma cihazları (artifisyel sfinkter) yaşam kalitesini artırmak için oldukça etkili bir seçenektir.
Prostat kanseri ameliyatı cinsel yaşamı ve sertleşme fonksiyonunu nasıl etkileyebilir?
Erkek vücudunda sertleşmeyi sağlayan, kan damarlarının genişlemesini kontrol eden sinir ağları, prostat bezinin sağ ve sol dış yüzeylerine adeta bir kabuk gibi yapışıktır. Ameliyatın asıl amacı kanseri tamamen vücuttan atmak olduğundan, bu bölgede çalışırken sinir yapıları risk altındadır. Günümüz cerrahi tekniklerinde, tümörün yapısı uygunsa bu sinirleri koruyarak ameliyat yapmak mümkün olabilmektedir. Ancak sinirler fiziksel olarak kesilmemiş ve yerinde bırakılmış olsa dahi, ameliyat sırasındaki doku çekilmeleri veya kullanılan cihazların ısı etkisi nedeniyle sinirlerde tıbbi adıyla “nöropraksi” adı verilen geçici bir uyku ya da şok hali yaşanır.
Sinirlerin bu uyku döneminde, beyinden penise giden sertleşme komutları iletilemez. Sinyal alamayan dokular gevşeme yaşayamaz ve uzun süre sönük kalarak yeterli temiz, oksijenli kanı alamazlar. Tıpta hipoksi denilen bu oksijensizlik durumu uzadıkça, penis içindeki esnek süngerimsi düz kas hücreleri yapısal olarak zarar görmeye başlar. Kas hücrelerinin yerini esnek olmayan sert bağ dokuları alabilir. Eğer bu süreç uzarsa, ileride sinirler uykudan uyanıp tekrar çalışmaya başlasa bile, sertleşme dokuları esnekliğini kaybettiği için içine kanı dolduramaz veya dolsa bile içeride hapsedemez hale gelir. Bu duruma toplardamar kaçağı adı verilir ve ameliyat sonrası kalıcı sertleşme kayıplarının en temel sebeplerinden biridir.
Prostat kanseri ameliyatı sonrası sertleşme sorunu için penil rehabilitasyon adımları nelerdir?
Penis dokusundaki kas hücrelerinin hasar görmesini engellemek ve sinirler uyanana kadar dokuya yeterli oksijen gitmesini sağlamak için ameliyat sonrasında “penil rehabilitasyon” adı verilen bir fizik tedavi programı uygulanır. İdrar sondası çekildikten ve dokular ilk toparlanmayı yaşadıktan hemen sonra (genellikle ilk bir veya bir buçuk ay içinde) bu destekleyici protokole başlamak oldukça önemlidir.
Destekleyici tedavilerin temel seçenekleri şunlardır:
- Düşük dozlu hap tedavileri
- Vakum cihazı uygulamaları
- Düşük yoğunluklu ses dalgası tedavisi
- İğne enjeksiyonları
- Penil protez cerrahisi
Rehabilitasyonun en temel basamağında ağızdan alınan düşük dozlu haplar bulunur. Bu ilaçlar cinsel ilişki amacıyla değil genellikle günlük olarak alınarak gün içinde veya gece uykusunda penis damarlarının açık kalmasını ve dokunun beslenmesini sağlamak amacıyla kullanılır. Hap tedavilerinin yeterli gelmediği durumlarda, plastik bir silindir aracılığıyla negatif basınç yaratarak kanı mekanik olarak penise çeken vakum cihazları doku esnekliğini korumak için önerilebilir. Ayrıca son yıllarda, dışarıdan uygulanan düşük yoğunluklu ses dalgalarının (şok dalga tedavisi) dokuda yarattığı mikro uyarılar sayesinde yeni kılcal damar oluşumunu desteklediği ve iyileşme sürecine katkı sağladığı görülmektedir.
Eğer hastalar haplardan veya diğer yöntemlerden fayda göremiyorsa, ilişki öncesinde doğrudan penis dokusunun içine çok ince uçlu iğnelerle yapılan ilaç enjeksiyonları tercih edilebilir. Bu ilaçlar, sinir uyarılarına ihtiyaç duymadan damarları genişleterek sertleşme sağlar. Ancak tüm bu destekleyici veya iğne tedavilerine rağmen uzun aylar boyunca (genellikle bir buçuk yıl kadar) yeterli bir sertleşme sağlanamıyorsa, penil protez (mutluluk çubuğu) cerrahisi gündeme gelir. Penis içindeki bozulmuş dokuların yerine yerleştirilen bu silikon yapılar hastanın istediği zaman ilişkiye girebilecek sertliği elde etmesini sağlar ve orgazm hissini, zevk almayı hiçbir şekilde engellemez.
Prostat kanseri ameliyatı sonrası sperm çıkışı neden durur ve doğal yollarla baba olmak mümkün müdür?
Hastaların hastalık teşhisi aldıklarında ve ameliyat sürecinde sıklıkla kafa karışıklığı yaşadığı noktalardan biri de meninin akıbeti ve üreme sağlığıdır. Erkeklerde boşalma sırasında dışarı atılan meninin (semen) büyük bir bölümü prostatın hemen arka kısmında yer alan meni keseleri tarafından üretilir. Ayrıca testislerde üretilen spermleri taşıyan kanallar da prostatın arka yüzünden geçerek idrar yoluna bağlanır.
Radikal prostatektomi ameliyatında, kanserli bölgeyi güvenlik sınırlarıyla birlikte temizlemek amacıyla prostat bezi çıkarılırken bu meni keseleri de ameliyatla tamamen vücut dışına alınır. Testislerden gelen sperm kanallarının uçları da cerrahi olarak bağlanır veya kapatılır. Yapılan bu anatomik değişiklikler sonucunda, hastanın ameliyat sonrasında meni üretimi ve idrar yolundan dışarıya meni çıkışı kalıcı olarak durur.
Bu durum cinsel haz yaşanmayacağı anlamına gelmez. Sinirler iyileştiğinde veya uygun tedavilerle sertleşme sağlandığında, hastalar cinsel birliktelik sırasında eskisi gibi doruk noktasına ulaşır ve orgazm hissini aynı şekilde yaşarlar. Ancak doruk noktasında dışarıya herhangi bir sıvı akışı olmaz. Bu duruma klinik olarak kuru orgazm adı verilir. Vücutta dışarı atılacak bir semen sıvısı üretilmediğinden ve sperm taşıyan yollar kapalı olduğundan, prostat kanseri ameliyatı geçirmiş bir erkeğin partnerini doğal cinsel ilişki yollarıyla hamile bırakması biyolojik açıdan mümkün olmamaktadır. Bu durum sadece iyi huylu prostat büyümesi sebebiyle yapılan ve üreme yollarının korunduğu diğer kapalı ameliyat türlerinden oldukça farklıdır.
Prostat kanseri ameliyatı sonrasında baba olmak isteyenler için sperm elde etme yöntemleri nelerdir?
Doğal yollarla çocuk sahibi olma imkanının ortadan kalkması, babalık planları olan hastalar için tüm kapıların kapandığı anlamına gelmez. Tıp dünyası bu durumdaki erkeklerin çocuk sahibi olabilmesi için güvenilir yollar sunar. Hastanın ne zaman çocuk sahibi olmak istediğine bağlı olarak planlama ameliyat öncesinde veya sonrasında yapılabilir.
Eğer ameliyata kadar yeterli zaman varsa, en kolay yol ameliyat öncesinde sperm dondurma işlemidir. Hasta birkaç kez sperm örneği verir, laboratuvarda en sağlıklı olanlar seçilerek sıvı azot tanklarında yıllarca saklanmak üzere dondurulur. Günü geldiğinde bu hücreler çözülerek eşin yumurtalarını döllemek için kullanılır. Ancak böyle bir imkan olmamışsa ve hasta ameliyattan sonra çocuk sahibi olmaya karar verdiyse, doğrudan testis dokusundan cerrahi yolla sperm bulma yöntemi devreye girer.
Ameliyat esnasında sağlanan bazı avantajlar şunlardır:
- Hedefli doku alınması
- Testis damarlarının korunması
- Düşük doku zedelenmesi
- Düşük enfeksiyon riski
Bu işlem genellikle Mikro-TESE olarak adlandırılır. Hasta uyutulduktan sonra testis torbasına yapılan çok küçük bir kesi ile dokuya ulaşılır. Cerrah, ameliyathaneye kurulan dev bir mikroskop yardımıyla testis içindeki son derece ince, kılcal borucukları inceler. Sperm üretiminin devam ettiği borucuklar, mikroskop altında daha şişkin ve dolgun görünür. Cerrah rastgele parçalar almak yerine sadece bu şişkin borucukları hedefleyerek milimetrik örnekler toplar. Mikroskop kullanımı, testisin ana damarlarına zarar vermeden işlemi tamamlamaya yardımcı olur, bu da hastanın hormon üretiminin bozulmasını engeller. Alınan bu dokulardan laboratuvar ortamında elde edilen sperm hücreleri, eşten alınan yumurtalarla tüp bebek (mikroenjeksiyon) yöntemiyle birleştirilerek gebelik süreci başlatılır.
Prostat kanseri ameliyatı sonrası iyileşme sürecinde beslenme düzeni nasıl olmalıdır?
Cerrahi müdahalenin başarıyla tamamlanması sürecin çok önemli bir aşaması olsa da eve dönüş sonrasında hastanın yaşam ve beslenme alışkanlıklarında yapacağı değişiklikler uzun vadeli sağlık için kritik değer taşır. Sağlıklı beslenme, hem vücudun ameliyat travmasını daha hızlı atlatmasına yardımcı olur hem de kanser hücrelerinin yeniden oluşma riskini azaltabilecek hücresel bir savunma kalkanı yaratır. Genel olarak Akdeniz tipi beslenme modeli, içerdikleri güçlü antioksidanlar ve iltihap azaltıcı özellikleriyle bu hastalar için en ideal yaklaşımdır.
Tüketilmesi önerilen bazı önemli besin kaynakları şunlardır:
- Sızma zeytinyağı
- Yulaf ve çavdar gibi tam tahıllar
- Brokoli
- Domates
- Somon balığı
- Ispanak
Özellikle pişmiş domates ve salçada bolca bulunan likopen maddesi, prostat bölgesindeki doku sağlığını destekleyen en önemli doğal bileşenlerden biridir. Balık tüketimi sayesinde alınan Omega-3 yağ asitleri vücuttaki doku onarımını destekler. Hastaların kas kaybı yaşamamak için temiz protein kaynaklarına yönelmesi ve gün içinde su tüketimlerini yüksek tutmaları iyileşme sürecini hızlandırır.
Bunun yanında diyetten tamamen çıkarılması veya çok aza indirilmesi gereken gıdalar da süreci doğrudan etkiler.
Uzak durulması gereken gıdalar şunlardır:
- İşlenmiş sosis ve salam
- Kızartılmış yiyecekler
- Aşırı şekerli atıştırmalıklar
- Beyaz un içeren paketli ürünler
- Pastörize edilmemiş süt ürünleri
İşlenmiş kırmızı etler ve fast-food tarzı beslenme, vücutta hücresel stresi ve iltihabı artırarak hem kalp-damar sağlığını tehdit eder hem de onkolojik süreçleri olumsuz etkileyebilir. Ayrıca ameliyat sonrası erken dönemde bağışıklık sistemi henüz kendini tam toparlamamışken, enfeksiyon riski taşıyabilecek çiğ veya iyi yıkanmamış gıdalardan uzak durmak, yara iyileşmesinin sağlıklı ilerlemesi için son derece gereklidir.
Prostat kanseri ameliyatı sonrası günlük aktivite ve egzersiz planı nasıl düzenlenmelidir?
Ameliyat sonrası dönemde sürekli yatmak veya tamamen hareketsiz kalmak, bacak damarlarında kan pıhtılaşması gibi istenmeyen sorunlara yol açabileceği için genellikle tavsiye edilmez. Ancak fiziksel aktivitelere dönüşün vücudun anatomik iyileşme sınırlarına saygı göstererek, yavaş ve kademeli bir şekilde yapılması şarttır. İç bölgede, özellikle mesane ile idrar kanalı arasına atılan dikişlerin iyileşmesi ve sağlamlaşması için belli bir zamana ihtiyaç vardır. Hastalar ilk günlerde ev içinde kısa ve yavaş yürüyüşler yaparak dolaşım sistemlerini aktif tutmalıdırlar.
İyileşme döneminde uzak durulması gereken bazı zorlayıcı hareketler şunlardır:
- Ağır pazar poşeti taşıma
- Çömelerek ağırlık kaldırma
- Mekik çekme
- Derin squat hareketleri
- Ağır bahçe işleri yapma
İlk altı haftalık süreç iç dokuların kaynaması açısından en hassas dönemdir. Bu süreçte karın içi basıncını aniden artıran, dikiş yerlerini zorlayacak hareketlerden kesinlikle kaçınılmalıdır. Altıncı haftadan sonra doktor kontrolüyle iyileşmenin tamamlandığı görülürse, yürüyüş süreleri uzatılabilir, yavaş tempolu yüzme veya hafif kültür fizik hareketlerine başlanabilir. Ağırlık kaldırma veya yoğun kondisyon gerektiren sporlar için genellikle iki ayın dolması beklenir. Düzenli ve orta tempolu egzersizlerin, leğen kemiği bölgesindeki kan akışını canlandırarak hem idrar kontrolüne hem de cinsel fonksiyonların geri kazanılmasına önemli ölçüde destek olduğu bilinmektedir.
Prostat kanseri ameliyatı sonrası takiplerde biyokimyasal nüks şüphesi nasıl değerlendirilir?
Kanserli doku vücuttan çıkarıldıktan sonra hastalar onkolojik açıdan düzenli bir takip programına alınır. Bu takiplerin en temel aracı kanda bakılan PSA (Prostat Spesifik Antijen) testidir. Ameliyatla prostatın tamamı alındığı için vücutta PSA üretecek bir doku kalmaz ve ameliyattan yaklaşık bir ay sonra yapılan kan testinde bu değerin sıfıra çok yakın, ölçülemeyecek kadar düşük seviyelere inmesi beklenir. Hastalar ilk yıllarda üç ayda bir, daha sonraki yıllarda ise altı ayda bir sadece kan vererek bu değeri kontrol ettirirler.
Takipler sırasında aralıklı yapılan iki kan testinde PSA değerinin 0.2 ng/mL seviyesine veya üzerine çıkması durumunda tıbbi olarak “biyokimyasal nüks” tablosundan şüphelenilir. Bu durum hastaların mikroskobik düzeyde de olsa bir yerlerde kanser hücresi aktivitesi taşıdığı anlamına gelebilir. Ancak bu değerin yükselmesi hemen kötü senaryoları akla getirmemelidir. Asıl önemli olan nüks eden bu hücrelerin ilk ameliyat bölgesinde mi (lokal) sınırlı kaldığı, yoksa vücudun başka bölgelerine (sistemik) mi yayılma eğilimi gösterdiğini belirlemektir.
Bu ayrımı yapmak için PSA’nın ne kadar sürede yükseldiği, ilk ameliyatın patoloji raporundaki tümör detayları ve ameliyatın üzerinden ne kadar zaman geçtiği değerlendirilir. Gerekli durumlarda hücrelerin yerini tespit edebilmek adına, günümüzde oldukça hassas sonuçlar veren PSMA PET-CT gibi ileri teknoloji görüntüleme yöntemlerine başvurularak tüm vücut taranır.
Prostat kanseri ameliyatı sonrasında PSA değeri yükselirse hangi ek tedavi yolları izlenebilir?
PSA değerindeki yükselme ve görüntüleme sonuçlarına göre hücrelerin nerede aktivite gösterdiği anlaşıldıktan sonra, hastanın genel sağlık durumuna en uygun ek tedavi seçenekleri planlanır. Modern tıp, ameliyat sonrası gelişebilecek bu durumlara karşı oldukça etkili tedavi stratejilerine sahiptir.
Uygulanabilecek ek tedavi yöntemleri şunlardır:
- Işın tedavisi
- Hormon baskılayıcı iğneler
- Lenf bezi ameliyatları
Eğer görüntülemelerde hastalık sadece prostatın çıkarıldığı yatakta, yani lokal bir alanda sınırlıysa, o bölgeye yönelik radyoterapi (ışın tedavisi) uygulanması genellikle ilk seçenektir. Işın tedavisi, geride kalmış olabilecek mikroskobik hücreleri yok ederek hastanın şifa şansını artırmayı hedefler. PSA değeri çok yükselmeden ışın tedavisine başlanması başarının anahtarıdır.
Eğer hücreler kemiklere veya diğer dokulara yayılma sinyalleri veriyorsa, kanser hücrelerinin büyümesini durdurmak için hastanın testosteron seviyelerini azaltan hormon tedavileri devreye sokulur. Bazı özel durumlarda ise PET-CT taramasında hastalığın sadece karın içindeki birkaç lenf bezine tutunduğu görülürse, robotik cerrahi ile sadece o hastalıklı lenf bezlerini toplayarak vücudu temizlemek mümkündür. Bu kurtarma ameliyatları sayesinde hastanın sistemik hormon tedavisi alması uzun süre ertelenebilir.
Sıkça sorulan sorular
Prof. Dr. Yılören Tanıdır, 2001 yılında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden mezun olmuş, üroloji ihtisasını Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde tamamlamış bir üroloji uzmanıdır. Medicana Ataşehir Hastanesi’nde görev yapan Tanıdır; endoüroloji, laparoskopi, robotik cerrahi ve çocuk ürolojisi (hipospadias, nörojen mesane) alanlarında uzmanlaşmıştır.
