EnglishProstat kanserinde tetkik, tanı ve görüntüleme yöntemleri; kanda bakılan PSA testi, fiziksel ürolojik muayene, organın anatomik yapısını detaylandıran multiparametrik prostat MR çekimi ve kesin hücresel teşhisi sağlayan biyopsi uygulamalarından oluşur. Hastalığın vücuttaki yaygınlık derecesini belirleyen evreleme süreçlerinde ise PSMA PET/BT gibi moleküler düzeyde çalışan yenilikçi nükleer tıp teknolojileri devreye girer. Bu tıbbi araçların birbiriyle entegre şekilde kullanılması, tümörün karakterini ve yerleşimini oldukça net bir biçimde haritalandırır. Elde edilen bu kapsamlı veriler sayesinde hastalığın klinik tablosu aydınlatılarak, kişiye özgü en ideal onkolojik tedavi haritası güvenli bir zeminde planlanabilir.
Prostat kanseri nedir ve risk faktörleri nelerdir?
Prostat, erkek üreme sisteminin bir parçası olan idrar torbasının hemen altında yer alan ve idrar kanalını saran küçük bir salgı bezidir. Prostat kanseri ise bu bezdeki hücrelerin normal dışı bir şekilde kontrolsüz çoğalmasıyla ortaya çıkan yapısal bir sorundur. Erkekler arasında en sık karşılaşılan katı yapılı tümörlerden biri olan bu hastalık, tüm dünyada üzerinde en çok durulan sağlık konularından biridir. Klinik seyri oldukça değişkendir; bazı durumlarda yıllarca hiçbir tedaviye ihtiyaç duymadan sessizce kalabilen yavaş huylu bir yapı sergilerken, bazen de çok daha hızlı ilerleme eğilimi gösterebilir.
Hastalığın ortaya çıkma sıklığı yaşın ilerlemesiyle birlikte doğrusal bir artış gösterir. Başka nedenlerle hayatını kaybeden kişilerin otopsi incelemelerinde, otuzlu yaşlardaki erkeklerde bile küçük çaplı hücresel odaklara rastlanabildiği görülmüştür. Ancak bu hastalık klinik olarak en sık 55 ile 74 yaş aralığındaki bireylerde belirti verir veya taramalarda tespit edilir. Yaşın ilerlemesinin yanı sıra genetik faktörler de oldukça belirleyicidir. Ailesinde prostat kanseri öyküsü bulunan kişilerin bu hastalığa yakalanma ihtimali, toplumun geneline kıyasla belirgin şekilde daha yüksektir. BRCA gen mutasyonları gibi bazı kalıtsal genetik faktörler de hastalığın hücresel yapısının daha saldırgan olmasına zemin hazırlayabilir.
Hastalığa zemin hazırlayan temel risk faktörleri şunlardır:
- İleri yaş
- Aile öyküsü
- Genetik mutasyonlar
- Çevresel faktörler
Hastalığın seyri ve prostat kanseri risk grupları nasıl değerlendirilir?
Prostat kanseri tanısı konulduktan sonra hastalığın nasıl bir seyir izleyeceğini öngörebilmek ve en doğru tedavi yolunu seçebilmek için hastalar belirli risk gruplarına ayrılır. Bu gruplandırma, klinik yönetim açısından bir tür yol haritası görevi görür. Düşük risk grubundaki hastalar, genellikle tümörün boyut olarak çok küçük kaldığı, hücresel yapısının saldırgan olmadığı ve kan testlerindeki değerlerin makul seviyelerde bulunduğu kişileri ifade eder. Bu gruptaki bireyler için hemen agresif bir tedaviye başlamak yerine aktif izlem adı verilen yakından takip süreçleri sıklıkla gündeme gelir.
Orta risk grubundaki hastalarda, tümör bez içinde biraz daha geniş bir alana yayılmış olabilir veya biyopsi sonuçlarında hücresel hareketlilik bir miktar daha artmış bulunabilir. Yüksek risk grubuna geçildiğinde ise tümörün prostatın dış sınırlarına yaklaşma veya kapsülü aşma eğilimi gösterdiği, hücresel saldırganlığın arttığı durumlar söz konusudur. Yüksek riskli olgularda zaman kaybetmeden cerrahi veya radyoterapi gibi daha kapsamlı multidisipliner tedavi seçeneklerinin planlanması hedeflenir.
Risk gruplarını belirleyen temel parametreler şunlardır:
- Tümör büyüklüğü
- Biyopsi skoru
- Antijen seviyesi
Erken tanı neden önemlidir ve prostat taramaları ne zaman başlamalıdır?
Erken tanı, prostat kanseri tedavisinin başarılı olmasını belirleyen en kritik aşamalardan biridir. Tümör henüz çok küçükken ve sadece prostat bezinin içinde sınırlı kalmışken saptandığında, tedavi edici müdahalelerin olumlu sonuç verme ihtimali çok yüksektir. Herhangi bir şikayeti olmayan bireylerde bile fırsatçı taramaların yapılması, sessizce ilerleyebilecek bir hastalığın önünü kesmek adına değerlidir.
Genel sağlık kılavuzları, standart risk taşıyan erkeklerin 50 yaşından itibaren rutin taramalara başlamasını önermektedir. Ancak kişinin babasında veya erkek kardeşinde prostat kanseri öyküsü varsa, yani genetik bir risk söz konusuysa, tarama başlangıç yaşının 40’a çekilmesi genellikle daha uygun bulunur. Taramaların mantığı sadece hastalık bulmak değil kişinin uzun yıllar boyunca sağlıklı bir ömür sürmesini desteklemektir. Bu nedenle ciddi ek hastalıkları bulunan veya beklenen yaşam süresi on yıldan daha kısa olan çok ileri yaştaki bireylerde rutin taramalar, tedavi sürecinin getireceği olası yorgunluklar göz önünde bulundurularak her zaman tercih edilmeyebilir.
Fiziksel muayene prostat kanseri teşhisinde nasıl bir rol oynar?
Tıbbi teknolojinin sunduğu sayısız kan testi ve görüntüleme yöntemine rağmen, fiziksel muayene prostat kanserinin teşhis aşamasında vazgeçilmez bir yer tutmaya devam etmektedir. Parmakla rektal muayene adı verilen bu kısa işlem sırasında hekim, prostat bezinin arka yüzeyinin yapısını doğrudan değerlendirme imkanı bulur. Prostat, anatomik konumu gereği kalın bağırsağın hemen önünde yer aldığından bu bölgeden kolayca hissedilebilir.
Sağlıklı bir prostat dokusu muayene sırasında elastik, düzgün yüzeyli ve yumuşak bir yapıda hissedilirken; kanser şüphesi barındıran dokularda sertlik, asimetri veya yüzeyde fokal nohut benzeri nodüller fark edilebilir. Hastalığın büyük bir kısmının prostatın tam da muayene edilebilen bu dış bölgesinden gelişmesi, fiziksel muayenenin önemini daha da artırır. Kan testlerindeki değerler tamamen normal görünse dahi, hekimin muayene sırasında şüpheli bir sertlik saptaması durumunda ileri tetkiklere geçilmesi genellikle gerekli görülür.
PSA kan testi nedir ve prostat kanseri şüphesinde ne anlama gelir?
Prostat spesifik antijen veya bilinen adıyla PSA, prostat bezindeki hücreler tarafından üretilen ve asıl görevi meninin kıvamını düzenlemek olan bir proteindir. Üretilen bu proteinin çok az bir kısmı kan dolaşımına geçer. Yapılan kan testlerinde bu proteinin seviyesi ölçülerek prostatın genel sağlığı hakkında bir fikir edinilmeye çalışılır.
Bu proteinin en önemli özelliği sadece prostat organına özgü olmasıdır; ancak kansere özgü değildir. Yani kan değerinin yüksek çıkması bir şeylerin yolunda gitmediğini gösterir ama bunun tek sebebinin tümör olduğunu kanıtlamaz. Belli bir referans aralığının (genellikle 4.0 ile 10.0 arası) üzerinde seyreden değerler gri alan olarak tanımlanırken, çok daha yüksek seviyeler riskin daha belirgin olduğuna işaret edebilir. Bir anormallik görüldüğünde panik yapmadan, anlık bir dalgalanma ihtimaline karşı testin genellikle birkaç hafta sonra tekrar edilmesi önerilir.
PSA değerinin yüksek çıkması her zaman prostat kanseri anlamına mı gelir?
Toplumda çok sık karşılaşılan bir yanılgı, bu kan değerinin yüksek olmasının doğrudan bir kanser teşhisi olarak algılanmasıdır. Oysa prostat bezini tahriş eden, iltihaplandıran veya boyutunu büyüten pek çok masum durum da hücrelerin kana daha fazla antijen sızdırmasına yol açabilir.
Özellikle yaşın ilerlemesiyle ortaya çıkan iyi huylu büyüme durumları, bu yüksekliğin en yaygın nedenlerinden biridir. Benzer şekilde prostatı etkileyen mikrobik veya mikropsuz iltihaplanmalar, idrar yapamayıp tıkanma yaşanması, zorlu fiziksel aktiviteler veya yakın zamanda takılan bir idrar sondası bile bu değerin geçici olarak çok yüksek seviyelere çıkmasına sebep olabilir.
PSA yüksekliğine yol açabilen durumlar aşağıdaki gibidir:
- İyi huylu büyüme
- Prostat iltihabı
- İdrar yolu enfeksiyonu
- İdrar tıkanıklığı
- Sonda uygulaması
- Cerrahi müdahaleler
PSA değeri gri alanda kaldığında prostat kanseri riskini anlamak için hangi ek testler istenir?
Total kan değeri gri alan dediğimiz belirsiz bir seviyede çıktığında, gereksiz girişimsel işlemlerden kaçınmak ve durumu daha net analiz edebilmek için çeşitli ek hesaplamalardan faydalanılır. Bu hesaplamalar, yüksekliğin neden kaynaklandığını ayrıştırmaya yardımcı olur.
Örneğin kanda serbestçe dolaşan protein miktarının toplam protein miktarına oranlanması sıklıkla başvurulan yöntemlerden biridir. Kötü huylu hücreler genellikle proteinleri başka moleküllere bağlayarak üretme eğilimindedir, bu nedenle serbest dolaşan oranının düşük olması şüpheyi artırabilir. Bir diğer faydalı yöntem ise antijen yoğunluğunun hesaplanmasıdır; hastanın prostat hacmine oranla ne kadar protein ürettiğine bakılarak, sadece organ büyüklüğünden kaynaklanan yanıltıcı yükseklikler ekarte edilebilir. Zaman içindeki artış hızının takip edilmesi de klinik değerlendirmelerde yardımcı bir veri olarak kullanılır.
Gri alanda sıklıkla bakılan ek testler şunlardır:
- Serbest antijen oranı
- Antijen yoğunluğu
- Antijen artış hızı
Şüpheli durumlarda prostat MR görüntülemesi nasıl bir avantaj sağlar?
Fiziksel muayene bulguları veya kan değerleri neticesinde tümör şüphesi oluşan hastalarda günümüzde sıklıkla multiparametrik manyetik rezonans görüntüleme (MR) teknolojisine başvurulmaktadır. Bu gelişmiş yöntem prostatın anatomik yapısını hücresel bir düzeyde haritalandırmak için oldukça elverişlidir. Sadece bezin büyüklüğünü göstermekle kalmaz, aynı zamanda içerideki dokuların ne kadar yoğunlaştığını veya damarlanma yapısının nasıl değiştiğini de ortaya koyabilir.
Çekim sırasında, hücre yoğunluğunu analiz eden difüzyon serileri ve damardan verilen kontrast maddenin dokular içindeki hareketini izleyen dinamik seriler bir arada kullanılır. Kötü huylu hücreler normal hücrelere göre çok daha sıkı bir şekilde bir araya geldikleri için su moleküllerinin hareketini kısıtlarlar; MR cihazı bu kısıtlanmış bölgeleri parlak veya koyu odak noktaları olarak ayırt edebilir. Aynı şekilde yeni ve kontrolsüz damar oluşumları da ilaçlı görüntülerde hızlı parlayıp sönen alanlar şeklinde kendini belli eder. Bu sayede gereksiz işlemlerden kaçınmak veya yapılacaksa doğru bölgeden örneklemeler almak çok daha kolaylaşır.
Prostat MR raporlarında yer alan PI-RADS puanlaması neyi ifade eder?
MR görüntüleri değerlendirildikten sonra radyoloji uzmanları, tespit ettikleri lezyonları tüm dünyada geçerli olan ortak bir dil ile raporlar. PI-RADS olarak adlandırılan bu sistem, her lezyona 1 ile 5 arasında bir puan verir. Bu puanlama, radyolog ile takip eden hekim arasındaki iletişimi standart hale getirir.
Sistemde düşük numaralı puanlar, bölgede klinik açıdan anlamlı bir tümör olma ihtimalinin çok zayıf olduğunu gösterirken; yüksek puanlar, o bölgeden mutlaka hücresel bir örneklem alınması gerektiğini işaret eder. Bu raporlar aynı zamanda tümörün prostatın dış zarına ne kadar yaklaştığını veya çevredeki yağ dokusuna taşıp taşmadığını da oldukça detaylı bir şekilde öngörebilir. Bu sayede ileride yapılması muhtemel bir cerrahinin planlanmasında ameliyatın sınırlarının ne kadar geniş tutulması gerektiği konusunda hekimlere büyük ölçüde yol gösterilmiş olur.
Prostat biyopsisi nasıl uygulanır ve tanı sürecindeki yeri nedir?
Kan değerlerindeki anormallikler, şüpheli fiziksel muayene veya MR incelemesinde riskli bir lezyon saptanması durumunda, mikroskobik hücresel teşhis koyabilmenin yegane yolu prostat biyopsisidir. Görüntüleme yöntemleri sadece şüpheyi artırır veya bölgeyi işaret eder, ancak hücresel tanı yalnızca alınan dokuların patoloji laboratuvarında incelenmesi ile mümkündür.
İşlem genellikle ultrason eşliğinde gerçekleştirilir. Hastanın konforunu sağlamak amacıyla bölgesel anestezi kullanılarak ilgili alan uyuşturulur. Ardından, milimetrik kalınlıktaki özel iğneler yardımıyla prostatın çeşitli bölgelerinden küçük doku örnekleri alınır. Bu ince çubuk şeklindeki doku parçaları, içeride herhangi bir hücresel yapı bozukluğu olup olmadığını anlamak üzere uzman patologlar tarafından titizlikle değerlendirilir. Genellikle kısa süren ve hasta açısından tolere edilebilir bir işlemdir.
Günümüzde standart prostat biyopsisi yerine hangi modern yöntemler kullanılmaktadır?
Uzun yıllardır uygulanan klasik yöntemlerde iğne doğrudan bağırsak duvarından geçirilerek prostata ulaşılırdı. Ancak bağırsak bölgesinin doğal yapısı gereği bu yaklaşım işlem sonrası bir takım enfeksiyon risklerini beraberinde getirirdi ve hastalara yoğun antibiyotik kullandırılmasını zorunlu kılardı. Günümüzde ise tıbbi donanımların gelişmesiyle birlikte transperineal yöntem giderek daha fazla tercih edilmeye başlanmıştır.
Bu modern yöntemde iğne, bağırsak duvarı yerine doğrudan cildin dış yüzeyinden geçerek prostat bezine yönlendirilir. Böylece bağırsak içindeki doğal florayla temas engellenmiş olur ve işlem sonrası görülebilecek ateşlenme veya enfeksiyon gibi istenmeyen durumların ihtimali son derece azalır. Aynı zamanda hastaların işlem çevresinde ağır antibiyotikler kullanma gereksinimi de büyük oranda ortadan kalkar.
Transperineal yöntemin başlıca avantajları şunlardır:
- Düşük enfeksiyon riski
- Azaltılmış antibiyotik ihtiyacı
- Rektal mukozanın korunması
- Daha güvenli örnekleme imkanı
Akıllı biyopsi olarak da bilinen MR-TRUS prostat füzyon biyopsisi nasıl yapılır?
Önceden çekilen MR görüntülerinde şüpheli bir hedef tespit edilmişse, bu odaklardan doğrudan nokta atışı örnek almak için MR-TRUS füzyon teknolojisinden faydalanılır. Bu teknoloji, işlemi adeta bir akıllı yönlendirme ve navigasyon cihazı eşliğinde yapmaya benzer.
Uygulama sırasında, hastanın MR çekiminden elde edilen üç boyutlu harita, biyopsi anındaki canlı ultrason görüntüleri ile bilgisayar ortamında üst üste bindirilir. Özel yazılımlar sayesinde hekim, ultrason ekranında normal şartlarda göremediği şüpheli alanları renkli bir hedef olarak izleyebilir. Bu birleştirme işlemi sayesinde iğnenin şüpheli alanın merkezine yönlendirilmesi sağlanır ve böylelikle klinik olarak anlamlı bir durumun gözden kaçırılma ihtimali önemli ölçüde düşürülür. Hastanın güvenliği ve tanı bütünlüğü açısından, sadece bu hedeflenen bölgelerden değil prostatın çevre bölgelerinden de örnekler alınarak süreç tamamlanır.
Lokal ileri evre prostat kanseri ne demektir ve evreleme nasıl planlanır?
Hastalık teşhis edildikten sonraki en mühim adım, tümörün vücuttaki durumunu belirlemek amacıyla evreleme yapmaktır. Eğer tümör prostatın içinde küçük bir alanda kalmamış, bezin sınırlarını oluşturan dış zarı aşmaya başlamış veya bezin hemen arkasındaki salgı keseciklerine uzanmışsa ancak vücudun uzak organlarına sıçrama göstermemişse, bu duruma tıbbi olarak lokal ileri evre adı verilir.
Bu evrelemenin ne düzeyde olduğunu anlamak için muayene ve basit ultrasonlar tek başına yeterli gelmeyebilir. Hastalığın yapısal eğilimini ve gelecekte nasıl davranabileceğini öngörmek amacıyla bazen hücresel yapının genetik şifresini okuyan gelişmiş moleküler testler veya çok detaylı kesitsel radyolojik görüntülemeler tercih edilebilir. Tümörün sadece bölgesel olarak mı sınırları zorladığı yoksa daha uzak bölgelere gitme potansiyeli mi taşıdığı titizlikle haritalanarak tedavi planı buna göre şekillendirilir.
Prostat kanseri tespit edildikten sonra cerrahi tedavi planlaması nasıl şekillenir?
Lokal evredeki bir tümör yapısı tespit edildiğinde, cerrahi müdahale genellikle multidisipliner bir yaklaşımın merkezinde yer alır. Amaç tümörlü dokunun vücuttan olabildiğince güvenli sınırlarla uzaklaştırılmasıdır. Cerrahi işlem sırasında yalnızca prostat bezi değil risk durumuna göre çevredeki lenf bezleri ve gerektiğinde bitişik yapıların da temizlenmesi hedeflenir.
Bu kapsamlı ameliyatlar günümüzde büyük oranda robotik cerrahi teknolojileri kullanılarak gerçekleştirilmektedir. Cerrahi ekip, yüksek büyütme kapasiteli kameralar ve ince manevra yeteneğine sahip robot kollar sayesinde, kanserli bölgeleri temizlerken idrar tutmayı ve cinsel fonksiyonları sağlayan sinir ağlarını da mümkün olduğunca korumaya çalışır. Ameliyat sonrasında çıkarılan dokular patolojik incelemeye gönderilerek, geride hücresel bir kalıntı kalıp kalmadığı ve tümörün sınırları detaylı olarak incelenir. Bu sonuçlar, ek bir tedaviye ihtiyaç olup olmayacağını belirleyen en önemli faktörlerdir.
Ameliyat sonrası dönemde prostat kanseri için radyoterapi veya hormon tedavisi gerekir mi?
Cerrahi sonrasında hastanın tamamen takip sürecine mi alınacağı yoksa ek tedavilerle desteklenmesinin mi daha faydalı olacağı, ameliyattan elde edilen patoloji raporlarına göre şekillenir. Eğer raporlarda tümörün prostat zarını belirgin şekilde aştığı, ameliyat sınırlarında hücre kalıntısı şüphesi bulunduğu veya lenf dokularına bir yayılım olduğu görülürse, hastalığın nüks etmesini önlemek adına ek tedavi adımlarına geçilebilir.
Bu süreçte genellikle bölgesel olarak uygulanan ışın tedavileri (radyoterapi) ve hücrelerin beslenmesini engelleyen hormon baskılayıcı tedaviler devreye girer. Yapılan uzun soluklu tıbbi çalışmalar göstermektedir ki yüksek riskli olgularda radyoterapi ile birlikte uygulanan hormon destek tedavileri, hücresel aktivitenin baskılanmasına ve hastanın uzun vadedeki sağkalım kalitesine ciddi oranlarda olumlu katkı sağlayabilir. Bu tedavilerin süreleri hastanın bireysel risk profiline göre hekim konseyi tarafından belirlenir.
Prostat kanseri tedavisi sonrasında hastaların takibi nasıl yürütülür?
Cerrahi veya ışın tedavisi gibi birincil tedavi süreçleri tamamlanan hastalar, uzun yıllar boyunca düzenli aralıklarla kontrol altında tutulmaya devam edilir. Tedavinin üzerinden yıllar geçse bile bu takiplerin aksatılmaması hastanın genel sağlığının korunması açısından çok önemlidir.
Standart yaklaşımda hastalar ilk yıllarda daha sık olmak üzere hekim ziyaretlerine çağrılırlar. Bu görüşmelerde hastanın genel şikayetleri dinlenir ve kan değerleri yakından incelenir. PSA değerinin ölçülebilir seviyelerin çok altında kalması arzu edilen bir durumdur. Herhangi bir şikayet yokken veya kan değerleri normalken her seferinde ağır tomografiler veya kemik taramaları çekilmesine genellikle gerek duyulmaz. Ancak yeni bir fiziksel belirti gelişirse, incelemeler derhal derinleştirilir.
Düzenli takiplerde uygulanan bazı adımlar şunlardır:
- Şikayetlerin dinlenmesi
- Fiziksel muayene
- Kan değeri ölçümü
Prostat kanseri nüksettiğinde hangi gelişmiş görüntüleme yöntemleri kullanılır?
Başarılı bir ilk tedavi döneminin ardından takip edilen kan değerlerinde zaman içinde yeniden bir hareketlenme görülmesi durumu hastalığın biyokimyasal olarak nüks edebileceği şüphesini doğurur. Bu aşamada asıl önemli olan yükselen bu değerin sadece prostatın eski bölgesindeki çok küçük bir hücresel kümeden mi kaynaklandığını yoksa vücudun başka bir bölgesine mi taşındığını anlamaktır. Değerler çok düşük seviyelerdeyken standart radyolojik filmler bu mikroskobik odakları göstermekte yetersiz kalabilir.
Bu noktada nükleer tıbbın en ileri görüntüleme araçlarından biri olan ve hücre zarına duyarlı maddeler kullanan PSMA PET görüntüleme sistemi devreye girer. Hastaya damar yoluyla verilen zayıf radyoaktif maddeler, doğrudan kanser hücrelerinin yüzeyindeki belirli yapıtaşlarına tutunarak parlar. Böylece daha önce başka yöntemlerle tespit edilemeyen milimetrik boyutlardaki hücresel odakların yeri büyük bir doğruluk payıyla belirlenebilir. Çekim öncesinde idrar yollarının doğal parlamalarını engellemek ve daha net bir görüntü elde etmek için genellikle idrar artırıcı bazı destekleyici ilaçlar da kullanılabilir.
PSMA PET görüntülemesinin sık kullanıldığı durumlar şunlardır:
- Tedavi sonrası nüks şüphesi
- Metastaz araştırması
- Lenf bezi tutulumunun değerlendirilmesi
- Kurtarıcı tedavi planlaması
İleri evre prostat kanseri olgularında uygulanan teranostik tedaviler nelerdir?
Hastalığın klasik hormon tedavilerine veya diğer yöntemlere direnç geliştirdiği çok ileri evrelerde, günümüz onkolojisinin yenilikçi alanlarından biri olan teranostik yaklaşımlar umut verici bir seçenek olarak ortaya çıkar. Teranostik kelimesi, teşhis ve tedavi kelimelerinin bir araya gelmesinden oluşur. Bu yaklaşımda doğrudan tümör hücrelerini tanıyıp onlara yapışabilen akıllı moleküller kullanılır.
Lutesyum veya Aktinyum gibi özel nükleer tıbbi içeriklerle işaretlenen bu akıllı moleküller, kan dolaşımı yoluyla doğrudan tümörlü dokunun içine girerek hücresel düzeyde bölgesel bir ışınım sağlar. Böylece çevre sağlam dokuların asgari düzeyde etkilenmesi sağlanırken, sorunlu hücrelere içeriden güçlü bir yıkım uygulanmaya çalışılır. Bu yüksek teknolojili tedaviler ülkemizdeki sağlık güvencesi kurallarına göre oldukça spesifik onaylardan geçmeyi gerektirir. Hastanın belirli genetik ve hücresel şartları sağlaması, performans durumunun bu tedaviyi kaldırabilecek düzeyde olması şartı aranır. Uygun olgularda, bu yenilikçi tedaviler hastaların yaşam konforunu artırmada ve hastalıkla mücadele sürecini desteklemede önemli bir rol oynayabilir.
Sıkça sorulan sorular
Prof. Dr. Yılören Tanıdır, 2001 yılında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden mezun olmuş, üroloji ihtisasını Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde tamamlamış bir üroloji uzmanıdır. Medicana Ataşehir Hastanesi’nde görev yapan Tanıdır; endoüroloji, laparoskopi, robotik cerrahi ve çocuk ürolojisi (hipospadias, nörojen mesane) alanlarında uzmanlaşmıştır.
